آینه شمعدان

«آینه و شمعدان» یکی از اجزای سفره هفت سین و از اصلی ترین ارکان خنچه عقد می باشد ؛ استفاده از آن ، ریشه در ایران باستان و آیین زرتشت دارد که تا به امروز حفظ شده است.

آینه نماد روشنایی ، صافی و زلالی است و تصویری از روشنایی و پیدایش زندگی را نشان می دهد و به آن شکوه و جلا می بخشد. شمعدان هایی که در دو طرف آیینه قرار می گیرند نماد سربازهایی هستند که از زندگی عروس و داماد نگهبانی می کنند.

بر طبق سنت ایران باستان ، داماد باید ورود عروس را از درون آینه ببیند تا نخستین تصویری که داماد در آینه می بیند چهره همسرش باشد.

آینه و شمعدان به نشانه روشنایی و آتش ، دو عنصر بسیار مهم در فرهنگ ایرانی و زرتشتی به شمار می آیند. آینه نماد تصویر پیدایش و روشنایی است و شمعدان نماد پایداری و نور و گرما در کانون خانواده می باشد. با این معانی آینه و شمعدان در سفره هفت سین نیز جای گرفته است. در دوران قدیم، به تعداد فرزندان خانه شمع روشن می کردند که به نشانه روشنی ، استواری و گرمی زندگی بوده است.

آینه و شمعدان در سفره هفت سین

جنس های موجود در بازار آینه و شمعدان عبارتند از : برنج ، چوب ، سیاه قلم ، پیوتر ، آلومینیوم ، نقره، پی وی سی ، روکش نقره ، پلی استر ، زینگ (آلیاژی از آلومینیوم و روی).

آینه و شمعدان هایی که از اروپا وارد می شوند به طور معمول از کشورهای آلمان ، اسلوونی و چک هستند که بیشتر آن ها به شکلی جوان پسندانه ، با شمعدان های تک شاخه می باشند. اما به طور کلی شمعدان ها به شاخه های یک ، دو ، سه ، پنج ، شش و هفت تقسیم بندی می شوند. در میان شمعدان های مختلف گونه هایی وجود دارند که در آن ها به جای شمع ، از چراغ استفاده می شود.

چند سال بعد از انقلاب ، ساعت نیز در کنار آینه و شمعدان اضافه شد که به نشانه هدایت و مدیریت زمان در خانواده است.

با توجه به این پیشینه می توان گفت که آینه و شمعدان از دیرباز مورد توجه هنرمندان بوده و نمونه های بسیاری از آن ها از گذشته تا به امروز به یادگار مانده که در ابعاد و جنس های مختلفی از انواع فلز و ... می باشد و برای زینت بخشی بیشتر بر روی آن ها ، قلمزنی ، منبت و مرصع و ... کار شده است.

آینه و شمعدان هایی با پایه های بلند

تحقیق و گردآوری :

گروه کارشناسی ایران آنتیک

www.iranantiq.com

منبع

ايران آنتيک / www.iranantiq.com