کشتی

قدمت اولین شناورهای شناخته شده به ده هزار سال پیش می رسد اما نمی توان این شناورها را «کشتی» نام نهاد.

مردم مصر باستان در حدود سه هزار سال ق.م می دانستند که چگونه تخته های چوب را چگونه برای ساخت بدنه کنار هم گرد آورند. زیبایی و ظرافت کشتی ها در دوره های مختلف به ویژه کشتی های بادبانی هزاره یکم بعد از میلاد چشم ها را به خود خیره کرده بود.

در قرن های اخیر این کشتی ها در ابعاد کوچک تر به عنوان اسباب بازی برای کودکان ساخته شدند. این کشتی های اسباب بازی قابلیت شناور شدن و حرکت در آب را نیز داشته اند. کشتی روغنی نمونه ای از آنها بود. این اسباب بازی می توانست با سرعت مسافت های طولانی را بپیماید. اما طراحی آن چگونه بود و چطور کار می کرد ؟ با تصویری از برش عمودی از مرکز آن به توضیح این مطلب می پردازیم :

1. دیگ بخار : جنس قسمت تحتانی از برنج و قسمت بالایی آن می تواند از مس قابل انعطاف باشد.
2. شمع یا یک منبع سوختی : که بعد از روشن شدن حرارت آن به دیگ بخار وارد می گردد.
3. دو لوله برنجی : این دو لوله بسیار کوچک از دیگ بخار به انتهای قایق وصل گردیده است. بخار های حاصل از حرارت شمع از این لوله ها با فشار خارج شده و نیرویی برای حرکت قایق را تولید می کنند.

جزئیات کشتی روغنی با تصویری از برش عمودی از مرکز آن

قایق روغنی

کشتی روغنی اسباب بازی

قایقی که در تصویر بالا مشاهده می کنید دارای پره ای در انتها می باشد و از طریق نیروی بخار خارج شده از دیگ به گردش در می آید و در نتیجه با دو نیروی بخار و گردش پره می تواند با سرعت بیشتری به حرکت در آید.

امروزه با تغییر سلیقه کودکان و ورود اسباب بازی های جدید و متنوع کمتر از کشتی های اسباب بازی استفاده می شود. به همین سبب بیشتر کشتی ها را در قالب ماکت و لوازم دکوری می سازند همانند کشتی در بطری.

تحقیق و گردآوری :

گروه کارشناسی ایران آنتیک

www.iranantiq.com

منبع

ايران آنتيک / www.iranantiq.com