میز

میز بخشی از مبلمان خانه محسوب می شود که از یک سطح صاف با چند پایه تشکیل می شود و از آن برای غذا خوردن ، کار کردن و همچنین نهادن اشیاء بر روی آن استفاده می شود. رایج ترین و کاربردی ترین نوع میز ، میز نهارخوری می باشد. که برای استفاده راحت در ارتفاعی حدود 46 تا 76 سانتی متر (18 تا 30 اینچ) از سطح زمین و در اشکال مختلفی از جمله مربع ، مستطیل ، گرد ، نیم دایره و بیضی ساخته می شوند و معمولا دارای چهار پایه می باشند اما میز هایی با سه پایه و یا یک پایه سنگین نیز ساخته شده اند.

میزهای اولیه توسط مصریان باستان ساخته شد و برای قرار دادن اشیا ، غذا و نوشیدنی بر روی آن مورد استفاده قرار گرفت. بعد از مصر ، چینی ها میزهایی مخصوص نقاشی و خطاطی تهیه کردند. در یونان و روم نیز از میز هایی برای غذا خوردن استفاده می شد. یونانی ها میزی گرد که همخوان با مبلمان بود ساختند. این میز از جنس سنگ مرمر ، چوب یا فلز (معمولا برنز یا نقره) ساخته می شد. گاهی نیز پایه های میز با تزینات بسیار می آراستند. در امپراطوری روم شرقی نیز میزهایی از جنس چوب یا فلز ساخته می شدو میزهای غذاخوری ایشان اغلب گرد یا نیم دایره ای ساخته می شدند.

میز آنتیک

میزهای مخصوص سالن نهارخوری با سه پایه در اوایل قرن هفدهم میلادی رواج پیدا کرد. این نوع میزها سایز بزرگی داشتند و بسیار عریض بودند و برای پذیرایی در میهمانی های بزرگ در اتاق پذیرایی یا سالنی بزرگ مورد استفاده قرار می گرفتند.

و اما در ایران استفاده از میز چندان رواج نداشت. در دوران قاجار تنها از میز قهوه خوری استفاده می کردند که نمونه ای از آن در هم اکنون در کاخ گلستان موجود است. در زمان حکومت پهلوی بود که میز در میان خانواده های اشرافی و ثروتمند مورد استفاده قرار گرفت. کم کم با زندگی شهرنشینی استفاده از میز در میان مردم عادی نیز رواج پیدا کرد.

تحقیق و گردآوری :

گروه کارشناسی ایران آنتیک

www.iranantiq.com

منبع

ايران آنتيک / www.iranantiq.com