اجاق

اجاق های خوراک پزی در شمار مهم ترین وسایل برای تهیه غذا می باشند. انسان های اولیه برای پخت غذا آتش درست می کردند و غذای خود را میان دو لایه سنگ داغ قرار می دادند تا پخته شود ؛ و به این ترتیب شکل اولیه اجاق های خوراک پزی به وجود آمد. بعد ها در قرون وسطی که ثروتمندان خانه های سنگی بزرگتری برای خود ساختند ، قسمتی از خانه را به محلی برای پخت و پز یا همان آشپزخانه اختصاص دادند که دارای شومینه ای سنگی برای پخت غذا بود. متاسفانه تاریخچه دقیقی برای ساخت اولین اجاق ها در دسترس نیست. چراغ پریموس...ادامه

اجاق های خوراک پزی در شمار مهم ترین وسایل برای تهیه غذا می باشند.

انسان های اولیه برای پخت غذا آتش درست می کردند و غذای خود را میان دو لایه سنگ داغ قرار می دادند تا پخته شود ؛ و به این ترتیب شکل اولیه اجاق های خوراک پزی به وجود آمد.

بعد ها در قرون وسطی که ثروتمندان خانه های سنگی بزرگتری برای خود ساختند ، قسمتی از خانه را به محلی برای پخت و پز یا همان آشپزخانه اختصاص دادند که دارای شومینه ای سنگی برای پخت غذا بود. متاسفانه تاریخچه دقیقی برای ساخت اولین اجاق ها در دسترس نیست.

چراغ پریموس اولین اجاق خوراک ‌پزی با سوخت نفت فشرده شده است که در سال 1892 میلادی توسط یک مکانیک کارخانه در استکهلم سوئد به نام « فرانس ویلهلم لیندکویست » ساخته شد. برای روشن شدن این دستگاه بعد از ریختن نفت باید با تلمبه دستی کوچکی ، نفت را به مخزن رساند تا شعله روشن شود.

چراغ پریموس

چراغ پریموس

 

در اواسط قرن نوزدهم میلادی ، 12 کارخانه تولید اجاق خوراک پزی در آمریکا مشغول به کار بود و اجاق های خود را به اقصی نقاط جهان صادر می کرد. در سال 1950 میلادی ، اجاق های نفت سوز به وفور در آمریکا یافت می شد. منبع اصلی تامین انرژی این اجاق ها نفت سنگین بود که باعث می شد تمام آشپزخانه را دوده چرب فرا گیرد. سرانجام در سال 1980 میلادی اولین اجاق برقی ساخته شد.

امروزه اجاق های گاز ، از پرمصرف ترین اجاق های خوراک پزی می باشند به خصوص در ایران که بیشتر این اجاق ها را با نام اجاق گاز می شناسند. البته در بعضی نقاط و یا در شرایطی خاص از اجاق های نفتی و برقی نیز استفاده می شود. از اجاق های نفتی که در گذشته مورد استفاده قرار می گرفت اجاق نفتی ای بود که به نوع دیگری از چراغ والور گفته می شد. این اجاق ارتفاع کمی داشت و برای پخت و پز مورد استفاده قرار می گرفت و دارای سه شعله قابل تنظیم و دریچه ای برای ریختن نفت در مخزن زیرین آن بود.

بعد از ملی شدن صنعت نفت و امکان استفاده از گاز مایع در کشور بود که استفاده از اجاق گاز رواج پیدا کرد. از سال 1333 ه.ش بود که گاز مایع در کشور عرضه شد و به تبع آن اجاق گاز نیز به بازار عرضه گشت. در سال 1335 ه.ش اولین واحد تولیدی اجاق گاز در ایران تاسیس شد. بر طبق آمار شرکت گاز ایران ، در سال 1346 ه.ش اولین انشعاب گاز خانگی در شیراز به بهره برداری رسید. بعد از آن اهواز ، اصفهان و مشهد نیز از گاز طبیعی بهره مند شدند. با افزایش تقاضا برای اجاق گاز ، آن را با اندکی تغییر برای استفاده از گاز طبیعی آماده کردند.

علاقه خانواده های شهری به غذاهای اروپایی سبب گرایش آن ها به اجاق گاز های فردار شد. با گذشت زمان تقاضا برای اجاق گاز به سرعت زیاد شد و انگیزه برای تولید این کالا در کشور فراهم گردید. در نتیجه در مدت زمان کوتاهی پس از عرضه گاز مایع تولید اجاق گاز در ایران آغاز شد.


گردآوری و تهیه :

گروه کارشناسی ایران آنتیک

www.iranantiq.com


منابع

  • بانک اطلاعات لوازم خانگی کشور / زهرا پویان / مجله فرهنگ و تعاون / سال 1382 / شماره 26

 

نظرات کاربران

هنوز نظری ثبت نشده، شما اولین نفر هستید...