احرامی بافی

احرامی بافی (سجاده بافی)

هنر احرامی بافی برگرفته از جاجیم بافی می باشد و جنبه های تزیینی و کاربردی دارد. پارچه احرامی با تار پنبه ای و پود پشمی و یا تار و پود پنبه ای به صورت دستی بافته می شود که ماسوره اساس کار آن و ماکو با الیاف نخی در این نوع بافته به کار می رود.

احرامی بافی و این پارچه خاص تولیدی که تقریباً در بین مردمان روستا و عشایر کاربرد دارد، جزء صنایع دستی آنها محسوب و طرح هایی به سادگی دل مردمان خونگرم جنوب و کویر ایران دارد. پارچه احرامی دورنگ است که معمولا سیاه و سفید بوده ، اما به رنگ های سبز ، قرمز و سفید نیز دیده شده می شود. زمینه آن معمولاً تک رنگ بوده و نقوش هندسی شکسته رنگارنگ دارد که اغلب در آن از رنگ های محلی استفاده می شود. دیگر رنگ های محلی عبارتند از سرمه ای ، زرد ، نارنجی و غیره. احرامی معمولا در اندازه های ۷۰ در۱۰۰ سانتی متر و ۹۰ در ۱۲۰ سانتی متر تهیه می شود. با عرض ۷۰ سانتیمتر آن دارای ۲۲ چله و با عرض ۹۰ سانتیمتر آن دارای ۲۸ چله است. و یک نفر بافنده می تواند روزانه ۴ عدد احرامی با عرض ۷۰ سانتی متر ببافد. به طور کلی بافت احرامی در خوزستان ، یزد ، ایلام از سابقه دیرینه ای برخوردار است و بر روی دارهای سنتی دووردی تولید می شود. مراکز عمده بافت احرامی در شهرهای یزد ، مهران ، شوشتر ، دزفول و بهبهان دایر است.

احرامی بافی

موارد استفاده احرامی

احرامی در گذشته بیشتر به عنوان سجاده نماز مورد استفاده قرار می گرفته اما در حال حاضر با حفظ کاربری خود به عنوان زیر انداز ، رومیزی ، جانماز ، دیوارکوب ، رومبلی و روی پشتی و غیره هم مورد استفاده است. تولید رویه صندلی ماشین نیز از دیگر کاربرد های جدید احرامی بافی است. در سجاده های احرامی از نقوش محرابی ساده و با رنگ های ملایم استفاده می شود.

تحقیق و گردآوری:

گروه کارشناسی ایران آنتیک

www.iranantiq.com

منبع

ايران آنتيک / www.iranantiq.com