کتری

کلمه کتری (Kettle) از کلمه قدیمی (Ketill) اسکاندیناوی به معنای دیگ گرفته شه است.

اولین کتری ها در بین النهرین احتمالا با هدفی غیر از آشپزی مورد استفاده قرار می گرفت.

با گذشت زمان این ظروف سفالین به طور هنرمندانه ای تزئین شدند و در آشپزخانه مورد استفاده قرار گرفتند. در چین ، کتری ها معمولا از آهن ساخته شده و به طور مستقیم بر روی شعله قرار می گرفتند.

کتری آهنی

کتری از جنس آلومینیوم

در نیمه دوم قرن نوزدهم بود که کتری های الکتریکی جایگزین کتری های معمولی شدند. در سال 1893 میلادی ، شرکت Crompton & co در انگلستان در کاتالوگ های خود از کتری های الکتریکی استفاده کرد.

کتری های اولیه الکتریکی کاملا ابتدایی بودند ، سازندگان این کتری ها برای گرم کردن آب به این فکر بودند که المنت های گرمایشی را در مخزن آب قرار دهند اما این کار عملی نبود در نتیجه بر آن شدند محفظه ای جداگانه در پایین مخزن آب برای قرار دادن المنت ها در کتری قرار دهند. البته این طراحی نیز چندان کارآمد نبود. در نهایت این مشکل در سال 1922 میلادی  توسط کمپانی Bulpitt & sons در بیرمنگام حل شد. به این ترتیب که برای این که سیم المنت مستقیم داخل آب قرار نگیرد آن ها را داخل لوله ای فلزی قرار دادند. امروزه از سرامیک به جای این لوله های فلزی استفاده می کنند.

کتری برقی از جنس کروم ، آنتیک

در سال 1955 میلادی شرکت تازه تاسیس راسل هابز ، کتری مدل K1 فولاد ضد زنگ را به عنوان اولین کتری تمام اتوماتیک وارد بازار کرد.

و اما در ایران حدود صد سال پیش در اصفهان کتری های مسی تولید میشده که استفاده از آن در میان عشایر بسیار رایج بوده است. امروزه نیز این قبیل کتری ها با جنس های مختلف از جمله آلومینیوم تولید می شود که استفاده از آن ها نیز در میان عموم مردم رواج دارد.

تحقیق و گردآوری :

گروه کارشناسی ایران آنتیک

www.iranantiq.com

منبع

ايران آنتيک / www.iranantiq.com