ویلهلم یکم

«ویلهلم فردریش لودویگ / Wilhelm Friedrich Ludwig» یا ویلهلم دوم فرزند «فردریش ویلهلم / Friedrich Wilhelm» و شاهزاده «لوئیز / Louise» از «مکلنبورگ-اسرلیتز / Mecklenburg-Strelitz» متولد 22 مارس 1797م. پادشاه «پروس / Prussia» بود که امپراتور یا قیصر آلمان نیز شد.

پس از پیروزی ارتش پروس و ایالات آلمانی بر فرانسه در سال 1871م. ویلهلم در تالار آیینه ها در کاخ ورسای در پاریس در 18 ژانویه همین سال خود را امپراتور آلمان نامید. این تاریخ در سال 1701م. میلادی نیز روز معرفی پادشاه پروس بود که با اعلام ویلهلم به عنوان امپراتور 18 ژانویه در اذهان عمومی روز امپراتور ثبت شد. در سال 1872م. ویلهلم اختلافات مرزی بین انگلستان و ایالات متحده را داوری کرد و به نفع ایالات متحده رای داد و به این ترتیب با قرار دادن جزایر سن خوان در قلمرو واشنگتن و ایالات متحده به درگیری سیاسی 12 ساله پایان داد.

نخست وزیر ویلهلم، «اتو فون بیسمارک / Otto Von Bismarck» در خاطرات خود ویلهلم را به عنوان آقایی باتجربه، مودب، بی خطا و افسری اصیل از پروس توصیف کرد که عقل سلیم او فقط گاهی در برابر زنان ضعیف می شود. این نظر اشاره به همسر ویلهلم داشت که از نظر فکری از شوهرش برتر بود و روی وی تاثیر بسزایی داشت. خصوصا زمانی که افکار لیبرال بیسمارک با مخالفت ویلهلم برخورد داشت. ویلهلم با برخورداری از قدرت قابل توجه یک امپراتور بسیاری از وظایف خود را به بیسمارک سپرده و خود را محدود به تصمیمات بیسمارک کرده بود. در اظهار نظری ویلهلم بیان کرد که «امپراتور بودن با صدارت شخصی مثل بیسمارک سخت است.»

در 11 می 1878م. زمانی که ویلهلم همراه با دخترش در کالسکه شخصی در خیابان بود لوله کشی به نام «امیل مکس هودل / Emil Max Hödel» به جان وی سوء قصد کرد و با شلیک دو گلوله که هر دو خطا رفت سعی در ترور ویلهلم کرد. پس از این سوء قصد وی بازداشت و اعدام شد. دومین اقدام برای ترور ویلهلم در 2 ژوئن 1878م. توسط یک پزشک به نام «کارل نوبیلینگ / Karl Nobiling« انجام شد و با شلیک دو گلوله ویلهلم به شدت مجروح و به سرعت به قصر بازگردانده شد. ضارب پس از این اقدام به خود شلیک کرد و سه ماه بعد در اثر جراحات جان سپرد.

علیرغم این که هادل از حزب سوسیال دموکرات آلمان اخراج شده بود بیسمارک از فرصت استفاده کرد و فعالیت حزب سوسیال دموکرات را ممنوع اعلام کرد. این ترور نافرجام بهانه ای برای نهاد قانون ضد سوسیالیستی شد که با هدف مبارزه با سوسیالیسم و طبقه کارگر توسط بیسمارک و با حمایت اکثریت رایشستاگ (پارلمان آلمان) در 18 اکتبر 1878م. آغاز شد. قوانین تازه حقوق حزب سوسیال دموکرات آلمان را از آنها سلب کرد و کلیه سازمان ها، تشکل های توده ای کارگران و مطبوعات سوسیالیست را ممنوع و منحل کرد. اما این حزب علیرغم تمام انتقام جویی ها بر نفوذ خود در میان توده ها افزود و تحت فشار جنبش طبقه کارگر قوانین در 1 اکتبر 1890م. لغو شد.

در 18 سپتامبر 1883م. ویلهلم مورد سوء قصدی دیگر قرار گرفت که آنارشیست ها با دینامیت سعی در ترور وی کردند که به علت رطوبت بالای هوا دینامیت عمل نکرد. علیرغم تمام این سوء قصدها و نقش مهم ویلهلم در جلوگیری از انقلابات 1848م. وی و همسرش خصوصا در سالهای آخر از محبوبیت زیادی برخوردار بودند و مردم آن ها را پروسی اصیل دانسته و علاقه مند به سبک ساده زندگی آنها بودند. ویلهلم یکم پس از یک بیماری کوتاه مدت در 9 مارس 1888م. در سن 90 سالگی در برلین درگذشت.

ویلهلم یکم