نعلین

نعلین به کفشی گفته می شد که کف آن از جنس چوب و رویه آن از چرم بود. برای این که بر اثر راه رفتن ، چوب کف نعلین ساییده نشود و مدت بیشتری دوام داشته باشد ، نعلی به اندازه پاشنه کفش به زیر آن میخ می کردند. در گذشته ، بانوان شرق خراسان از نوعی نعلین استفاده می کردند که پاشنه آن دقیقا زیر پاشنه پا یعنی روی تخت کفش قرار می گرفت. روی این پاشنه صفحه ای از استخوان به شکل پاشنه می خکوب می کردند و در زیر تخت کفش در همان قسمت پاشنه ی نعل می کوبیدند. این نعلین ها از چرم های الوان بود که روی آن تزئیناتی از چرم های... ادامه

نعلین به کفشی گفته می شد که کف آن از جنس چوب و رویه آن از چرم بود. برای این که بر اثر راه رفتن ، چوب کف نعلین ساییده نشود و مدت بیشتری دوام داشته باشد ، نعلی به اندازه پاشنه کفش به زیر آن میخ می کردند.

در گذشته ، بانوان شرق خراسان از نوعی نعلین استفاده می کردند که پاشنه آن دقیقا زیر پاشنه پا یعنی روی تخت کفش قرار می گرفت. روی این پاشنه صفحه ای از استخوان به شکل پاشنه می خکوب می کردند و در زیر تخت کفش در همان قسمت پاشنه ی نعل می کوبیدند. این نعلین ها از چرم های الوان بود که روی آن تزئیناتی از چرم های رنگین اضافه می شد.

همچنین نعلین یکی از اجزا و عناصر پوشش روحانیت شیعه می باشد. امروزه نیز در پا کردن نعلین در میان طلاب رایج است اما پوشیدن کفش معمولی به خصوص در ایام بارندگی در میان حوزویان معمول است.

نعلین
 


تحقیق و گردآوری:

گروه کارشناسی ایران آنتیک

www.iranantiq.com


منبع

ايران آنتيک / www.iranantiq.com