ویلهلم دوم

«ویلهلم دوم / Wilhelm II» فرزند ویلهلم یکم و همسر او «ویلهلمینا کارولین / Wilhelmina Caroline» از دانمارک متولد 27 جولای 1777م. بود که از 27 فوریه 1821م. تا 20 نوامبر 1847م. حاکم «هسه-کسل / Hessen-Kassel» بود.

هنگامی که فرانسوی ها و ناپلئون در سال 1806م. هسه را اشغال کردند ویلهلم دوم به همراه خانواده به «هولشتاین / Holstein» و «پراگ / Prague» گریخت و در سال 1809م. به برلین رفت. وی که از سال 1804م. در پی آموزش های نظامی درجه سرلشکر کسب کرده بود در سال 1813م. در نبردها علیه ناپلئون در سپاه «پروس / Prussia» شرکت کرد و پس از رانده شدن سپاه فرانسه در همین سال از هسن-کسل توسط سربازان روسی ویلهلم دوم و خانواده در 30 اکتبر به سرزمین خود بازگشتند و فراخوانی را برای جنگ با فرانسه صادر کردند. ویلهلم در مارس 1814م. با عنوان ژنرال پیاده نظام فرماندهی سپاه هسن را بر عهده گرفت اما در محاصره قلعه های «متز / Metz» و «لوگزامبورگ / Luxemburg» خیلی موفق ظاهر نشد.

پس از مرگ ویلهلم یکم که در پی بازگرداندن قوانین ارتجاعی گذشته بود ویلهلم یکم حاکم هسه-کسل شد. وی به محض به دست گرفتن دولت اصلاحات مدرن را روی کار آورد ولی همچنان تفکری محافظه کارانه داشت و بر خلاف انتظارات بورژوازی با اعمال سیاستی میانه رو نه می توانست قوانین عقب افتاده گذشته را بپذیرد و نه پادشاهی خود را مشروطه را ببیند.

از آنجا که ویلهلم اشراف زادگی را رواج داد و به معشوقه خود پست های مهم بخشید در بیم مردم و خصوصا طبقه بورژوا بسیار منزوی شد. مردم علنا خود را در مقابل ویلهلم و معشوقه اش می دیدند و این که این خصومت تا جایی ادامه یافت که در سال 1823م. نامه ای به ویلهلم رسید که در آن مخالفین سه شرط را برایش تعیین کرده بودند. اصلاح قانون اساسی، حذف معشوقه های وی از کلیه مشاغل دولتی و خودداری از تنبیه بندی زیردستان. در این نامه قید شده بود که در صورت عدم تحقق شروط وی ترور خواهد شد. اوضاع بهم ریخته هسن-کسل و اختلافات خانوادگی و سیاسی موجب شد تا «فردریش ویلهلم / Friedrich Wilhelm» که در مخالفت با پدر و اشراف زادگی طبقه بورژوا را با خود همراه کرده بود ابتدا به هلند و سپس به برلین و بن نقل مکان کند. تمام تلاش پادشاه پروس که در فکر حل اختلاف میان اعضای خانواده هسن-کسل بود نیز ثمری نداشت.

ویلهلم دوم در سیاست و بدون مشارکت افراد به یک خودکامه مطلق تبدیل شد اما اقداماتی مثل کاهش نفرات ارتش به نفع پادشاهی وی بود. او در 29 ژوئن 1821م. دولت ایالتی را مطابق با مدل پروس اصلاح، پادشاهی را به چهار بخش تقسیم و نیز دادگستری را از دولت جدا کرد. غیر از این اقدامات ویلهلم دوم سیاستی خودخواهانه در پیش گرفت که برای رفاه کشور و مردمش مناسب نبود.

ویلهلم دوم که مخالف ایجاد اتحادیه گمرکی آلمان توسط پروس بود و پس از آن که در فوریه 1828م. دوک «هسن-دارمشتات / Hessen-Darmstadt» و پروس اتحادیه گمرکی پروس-هسنرا تاسیس کردند، در سپتامبر 1828م. به عنوان اقدام متقابل همراه با پادشاهی های «زاکسن / Saxony»، «هانوفر / Hannover»، «ناسائو / Nassau»، شهر آزاد «فرانکفورت / Frankfurt» و 13 منطقه دیگر معاهده تاسیس انجمن تجارت آلمان مرکزی را امضا کردند. این اقدام که مورد حمایت اتریش و انگلستان بود با هدف جلوگیری از پیوستن پادشاهی های دیگر به اتحادیه پروس-دارمشتات و نیز محدود کردن نفوذ پروس انجام شد. این انجمن ساختاری نادرست داشت زیرا نه تعرفه های گمرکی مشترک، و نه منطقه ای مشترک برای تجارت مرکزی ایجاد شد و تنها اقدام موثر وضع مالیات بر حمل و نقل کالا در منطقه پروس-دارمشتات بود. ناکارآمدی این توافق نامه منجر به انعقاد معاهده «انبکر / Einbecker» با هانوفر، «اولدنبورگ / Oldenburg» و «برانشوایگ / Braunschweig» در 27 مارس 1830م. و مبنای انجمن مالیات آلمان شمالی و مانعی برای انجمن عمومی گمرک شد. این اقدامات به طور جدی به تجارت و اقتصاد هسن-کسل آسیب رساند و در برخی مناطق موجب قحطی و آشوب و نیز قاچاق در مرز و درگیری های پراکنده شد.

در سال 1830م. انقلابات در هسن آغاز شد و ابتدا سازشی میان ویلهلم دوم، فرزندش فردریش و مردم صورت گرفت. در ژوئیه همان سال ویلهلم برای بدست آوردن مقام شاهزادگی برای معشوقه خود به وین سفر کرد اما از آنجا که «کلمنس ونتسل فون مترنیخ / Klemens von Metternich» درخواست وی را رد کرد، ویلهلم نزد معشوقه خود در «کارلسباد / Karlsbad» رفت و به شدت بیمار شد. در 6 سپتامبر آشوب هایی در کسل آغاز شد که به روستاها نیز سرایت کرد و در 12 سپتامبر ویلهلم و فرزندش به کسل بازگشتند.

در 15 سپتامبر 1830م. ویلهلم دوم تحت فشار و آشوب های شکل گرفته هیئتی را از نمایندگان و شورای شهر کسل پذیرفت که طوماری به وی ارائه دادند و در آن با توجه به اوضاع و احوال کشور خواستار تدوین قانون اساسی جدید شدند که با آن موافقت شد. قانون اساسی جدید در 5 سپتامبر 1831م. تصویب و در 5 ژانویه اعلام شد. این ساختار در آن زمان لیبرال ترین ساختار در آلمان و اروپا محسوب می شد. ویلهلم پس از این اصلاحات موقعیت خود را در جامعه اشتباه ارزیابی کرد و از معشوقه خود خواست تا به کسل بازگردد که این امر باعث ناآرامی هایی شد که خواستار خروج وی بودند. این ناآرامی ها باعث خروج ویلهلم و معشوقه اش از کسل شد. ویلهلم در 15 سپتامبر 1831م. فرزندش را به عنوان جانشین معرفی کرد و هیچگاه به کسل بازنگشت. ویلهلم از زمان خروج قانونا حاکم هسه کسل ماند اما امورات کشوری در دست فرزندش فردریش ویلهلم بود. وی در نهایت در تاریخ 20 نوامبر 1847م. در سن 70 سالگی درگذشت و مقام رسمی او به فرزندش منتقل شد.

ویلهلم دوم