کارل آنتون

«کارل آنتون یوآخیم / Karl Anton Joachim» فرزند آنتون و همسرش «ماری آنتوآنت مورا / Marie Antoinette Murat» متولد 7 سپتامبر 1811م. پس از کناره گیری پدرش از سلطنت «هوهنتسلورن-سیگمارینگن / Hohenzollern-Sigmaringen» در 27 آگوست 1848م. جانشین وی و پادشاه سیگمارینگن شد.

پس از گذشت تنها یک سال از سلطنت کارل آنتون در دسامبر 1849م. به نفع حاکمیت «پروس / Prussia» و پادشاه وقت آن که پسر عموی دور کارل می شد از حاکمیت کناره گیری کرد و به نخست وزیری پروس منصوب شد. در این سال هوهنتسلورن-سیگمارینگن و «هوهنتسلورن-هشینگن / Hohenzollern-Hechingen» هر دو تحت حاکمیت پروس قرار گرفتند.

کارل آنتون از نظر سیاسی نزدیک به لیبرالیسم میانه بود و در داخل حکومت سعی در انجام اصلاحات سیاسی داشت. هدف وی از انجام این اصلاحات اتحاد آلمان بود که اتفاقات اروپا و خصوصا جنگ های ایتالیا مانع از رسیدگی کارل به آن اهداف شد. وی همچنین بین 22 نوامبر 1858م. و 28 ژوئن 1860م. به عنوان فرمانده کل سپاه هفتم ارتش پروس انتخاب شد. این در حالی بود که او در ماه می سال قبل به درجه ژنرال پیاده نظام نائل شده بود. کارل به فعالیت سیاسی خود در حکومت پروس تا سال 1862م. ادامه داد و در همین سال بر سر اختلاف در تعیین و تصویب بودجه نظامی با پارلمان از سمت خود استعفا کرد.

پس از استعفا کارل آنتون از فعالیت های سیاسی دست کشید و بیشتر به رسیدگی به امور خانواده هوهنتسولرن پرداخت. در سال 1866م. به پسر دوم او پیشنهاد تاج و تخت رومانی شد و وی با عنوان «کارل یکم / Karl I» چهل سال در این مقام باقی ماند. چند سال بعد در سال 1870م. پیشنهادی مشابه به پسر بزرگ کارل یعنی «لئوپولد / Leopold» ارائه شد تا تاج پادشاهی را در اسپانیا تحویل گیرد که این امر با مخالفت شدید فرانسه مواجه شد که از علل جنگ پروس و فرانسه شمرده می شود. رد این درخواست در تاریخ 12 ژوئیه 1870م. نتوانست از جنگ پروس و فرانسه جلوگیری کند. وی در لباس جنگ سمت فرماندهی نظامی را برای راین و «وستفالن / Westfalen» بر عهده گرفت.

در سال 1871م. سیگمارینگن مجدداً به محل اقامت دائم کارل آنتون تبدیل شد. جایی که وی در سنین آخر زندگی به شدت به مصرف دخانیات روی آورد و نیز فلج شد. کارل در 2 ژوئن 1875م. در سن 73 سالگی درگذشت و از آنجا که قلمروی خاندان وی تحت کنترل پروس بود، فرزندش لئوپولد ارشد خاندان شد.

کارل آنتون