محمد ششم

محمد ششم یا وحیدالدین محمد سی و ششمین و آخرین سلطان امپراتوری عثمانی بود که بعد ار برادرش سلطان محمد پنجم در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۹۱۸ م. به سلطنت رسید.
او پسر سلطان عبدالمجید دوم و گلستوخانم بود و در تاریخ  14 ژانویه ۱۸۶۱ م. در دلمه باغچه واقع در استانبول به دنیا آمد. او بر زبان‌های فارسی، عربی، انگلیسی و فرانسوی تسلط داشت؛ عاشق موسیقی، شعر، ترانه نویسی و پرورش گل و پرنده بود و آشنایی چندانی با مملکت د‌اری نداشت.

او در شرایطی سلطنت را به دست گرفت که جنگ جهانی اول، امپراتوری عثمانی را تار و مار کرده بود در واقع او ویرانه ای بزرگ را تحویل گرفته بود. ویرانه ای که در آن «استانبول» به عنوان مهم ترین کانون سیاسی حکومت به اشغال چندین کشور درآمده بود.
در مورد او نظرات متفاوتی وجود دارد. گروهی او را خائن و ترسو می دانند و گروهی دیگر معتقدند که در آن اوضاع آشفته کاری از دست او ساخته نبود.
اما گروه دیگری نظری متفاوت دارند و معتقدند که بزرگترین جسارت و مهم‌ترین خدمت او، اقرار به توانمندی های شخصیتی و سیاسی و توان رهبری در وجود ژنرالی به نام «مصطفی کمال» و بها دادن به اقدامات او بوده است.
به هر روی، او در آغاز حکومتش عملا هیچ قدرتی نداشت. در چنین شرایطی بود که «مصطفی کمال آتاتورک» به وی نزدیک شد و توانست خود را به مقام ولیعهدی محمد ششم نزديک کند و کوشید تا قدرت را به دست گیرد. گرچه محمد ششم تلاش هایی برای جلوگیری از اقدامات آتاتورک کرد، اما موفق نشد چرا که کشورهای اروپایی حامی آتاتورک بودند. 

در سال ۱۹۲۲ م. به حکم مجلس مؤسسان به رهبری مصطفی کمال آتاتورک، نظام پادشاهی از بین رفت و سلطان محمد ششم تنها پس از 4 سال سلطنت به جزیره مالت تبعید گردید. با پایان کار سلطان محمد ششم، امپراتوری عثمانی پس از ۶۲۳ سال منحل شد اما مقام خلافت برای چند سال پابرجا باقی ماند و به «عبدالمجید دوم» رسید.

محمد ششم در تاریخ ۱۶ می ۱۹۲۶ م. در سن 65 سالگی در شهر سانرمو واقع در ایتالیا درگذشت و در مسجد تکیه واقع در دمشق به خاک سپرده شد.

محمد ششم سی و ششمین و آخرین سلطان امپراتوری عثمانی