شارل دهم

شارل دهم آخرین شاه از خاندان بوربون بود که از 16 سپتامبر 1824 م. تا 2 اگوست 1830 م. بر فرانسه حکومت کرد.
وی فرزند لوئی پانزدهم و ماری ژوزف و برادر لوئی شانزدهم و لوئی هجدهم بود. در تاریخ 9 اکتبر 1757 م. در کاخ ورسای فرانسه متولد شد. در سال 1773 م. در سن 16 سالگی با «ماریا ترزا دو ساوا» ازدواج کرد و از او صاحب نه دختر و دو پسر شد. در سال 1824 میلادی بجای لوئی هجدهم بر تخت سلطنت نشست و در تاریخ 29 مه 1825 م. در کلیسای جامع ریمز تاجگذاری کرد.

شارل دهم معتقد بود که دادن امتیاز به مردم موجب سقوط لویی شانزدهم در نخستین انقلاب فرانسه بوده است. به همین سبب در طول سلطنت خود کوشید تا حكومت مطلقه سلطنتی را باز گرداند. این اقدام باعث خشم بسیاری از مردم شد و باعث شد تا سلطنت طلبان در سال 1827 م. اكثریت خود در مجلس را از دست بدهند. نارضایتی كارگران پاریس نیز روز به روز بیشتر می شد. او در تاریخ 26 ژوئیه 1830 م. بر خلاف منشور 1814 که توسط لویی هجدهم وضع شده بود فرامینی صادر کرد که مستبدانه خوانده شد در نتیجه انقلاب کوتاه آغاز شد و جمهوری خواهان اعم از کارگران ، دانشجویان و طبقه روشنفکر پاریس قیام کردند. در پی این انقلاب که سه روز به طول انجامید شارل در روز دوم اگوست سال 1830 م. به بریتانیا گریخت و سلطنت را به پسرش واگذار کرد.

شارل پادشاهی را به پسرش«لویی آنتوان» واگذار کرد و خود به انگلستان رفت. اما سلطنت او با عنوان لویی نوزدهم تنها به مدت بیست دقیقه بیشتر طول نکشید چرا که انقلابیون تمایل داشتند حکومت جمهوری دموکراتیکی اعلام کنند، اما بانکداران، بازرگانان و صاحبان صنایع خواستار سلطنت بودند. در نهایت از آنجا که تاج و تخت فرانسه بی پادشاه مانده بود پس از یک رای گیری لوئی فیلیپ دوکِ اورلئان به سلطنت رسید.

شارل دهم نیز شش سال بعد در تاریخ 6 نوامبر 1836 در سن 79 سالگی در گوریزیای ایتالیا در اثر بیماری وبا درگذشت. آرامگاه او در صومعه کوستانژویکا واقع در شهرک نوا گریتسا در اسلوونی می باشد. او تنها پادشاه فرانسه است که در خارج از فرانسه دفن گردیده است.