ادوارد هفتم

آلبرت ادوارد  Albert Edward یا ادوارد هفتم فرزند ملکه ویکتوریا و آلبرت ساکس کوبورگ و گوتا Albert of Saxe Coburg and Gotha متولد 9 نوامبر 1841 در 9 اوت 1902 به سلطنت رسید و امپراطور بریتانیای کبیر و مستعمرات بریتانیا از جمله کانادا شد.

از آنجا که ادوارد در زمان سلطنت مادرش ویکتوریا عنوان شاهزاده ولز را دارا بود کمتر در مسائل سیاسی دخالت می کرد و بیشتر وقت خود را در فعالیت های اجتماعی، میهمانی و مسابقات اسب دوانی سپری می کرد. همچنین روابط عاشقانه او با زنان مختلف بعد ها موجب رنجش ویکتوریا شد تا جایی که توسط مادر از سیاست و اتفاقات پارلمان کاملا دور نگه داشته شد. همینطور رابطه کوتاه مدت وی با یک هنرپیشه ایرلندی که موجبات ناراحتی عمیق پدرش را فراهم کرد تا جایی که ملکه ویکتوریا نیمی از علت مرگ همسرش را متوجه فرزندش ادوارد بداند. همین امر و دور ماندن از مسائل سیاسی کشور باعث شد تا ادوارد هفتم تا سن 50 سالگی از جریانات امور پارلمان بی خبر بماند. ادوارد پادشاهی بسیار خوش روو خوش مشرب با مهارتهای اجتماعی بالا و در عین حال سیاستمداری محبوب بود.

وی راه دوستی بریتانیا و فرانسه را هموار نمود و از آنجا که با بسیاری از خاندان های سلطنتی اروپا مرتبط بود به وی لقب عموی اروپا داده شد. دوران سلطنت وی دورانی آرام با رونق اقتصادی بسیار بود و تا پایان جنگ جهانی اول ادامه داشت. ادوارد در سالهای پایانی زندگی خود به علت استعمال زیاد دخانیات به برونشیت شدید دچار شد و در 6 می 1910 پس از 9 سال فرمانروایی در کاخ باکینگهام درگذشت و پسرش جرج پنجم جانشین وی شد. جزیره ای همنام با ادوارد در خلیج سنت لاورنس محل برگذاری کنفرانس معروف 1867 وجود دارد. باید عنوان کرد که نام این جزیره از نام پدر ویکتوریا یا شاهزاده ادوارد گرفته شده که پس از خروج فرانسوی ها از این مکان به دست انگلستان بر این جزیره گذاشته شد. این محل را می توان زادگاه کشور کانادا دانست.

اما از مهمترین وقایع کشور کانادا در دوره ادوارد هفتم می توان به جدایی آلبرتا و ساساکاچوآن از مناطق شمال غربی و پیوستن به کنفدراسیون کانادا به عنوان استانهای هشتم و نهم نام برد.

ادوارد هفتم پادشاه بریتانیای کبیر