حبیب الله خان

حبیب الله خان فرزند عبدالرحمن خان متولد 9 مهر 1250 مصادف با 1 اکتبر 1871 در تاشکند تاجیکستان ملقب به سراج المله الدین از 1 اکتبر 1901 تا 20 فوریه 1919 پس از پدر بر کرسی امارت افغانستان نشست.

امیر حبیب الله خان که فردی عیاش و در کار دولتی بازی گوش و سهل انگار بود وظایف خود را در امور دولت به برادرش سردار نصرالله و پسرش سردار عنایت الله واگذار می کرد و خود به ورزش، شکار و تفریح بیشتر می پرداخت. وی برای تامین هزینه های گزاف عیاشی های خود مالیات را بر مردم فقیر و گرسنه افغانستان افزایش داد و باعث شورش هایی در پکتا و قندهار گردید. به غیر از شورش های یاد شده در 18 سال سلطنت امیر واقعه خاصی به ظهور نرسید که پادشاه این امر را مدیون پدر خویش عبدالرحمن خان بود که مملکت را از اربابان ادعا خالی کرده و مخالفان را به زور شکنجه، اعدام و سرکوب کرده بود.

عیاشی و فساد بیش از حد امیر از علل مخالفت جامعه و روحانیون با وی بود. بنا بر برخی کتب و روایات در حرمسرای خود غلام بچه های عریان و یکصد زن زیبا روی به عنوان کنیز داشته و حتی مغایر با قوانین مذهبی از صدها زن غیر شرعی ده ها کودک به وجود آورده بود. رفتار و مملکت داری وی باعث وقوع سوء قصد هایی علیه او شد که در نهایت در سال 1918 م. در شهر کابل از سوء قصد آخر جان به در نبرد. قبل از وقوع این اتفاق مستوفی الممالک محمد حسن خان گزارشی سری مبنی بر دخالت شاهزاده امان الله و مادر وی در طرح نقشه سوء قصد علیه حبیب الله شاه ارائه داد که از طرف وی جدی قلمداد نشد. سرانجام پس از اهمیت ندادن حبیب الله شاه به این گزارش وی در یک کودتای خانوادگی در 19 فوریه 1919 م. به ضرب شش لول کشته شد.

پس از این اتفاق امان الله خان فردی به نام کلنل علیرضا خان را به جرم قتل پدر اعدام کرد و جسد وی را قطعه قطعه نمود. اما شجاع الدوله فراشباشی و سردار نادر خان از نظر بسیاری از اطرافیان و عموم مردم به عنوان قاتل حبیب الله شاه شناخته می شدند. این دو تن بعد از مرگ حبیب الله شاه از این ترور بی بهره نمانده و به ترتیب به مقام ریاست امنیت کابل و وزارت دفاع رسیدند.

امیر حبیب الله خان پادشاه کشور افغانستان