جرج ششم

جرج ششم با نام کامل «آلبرت فردریک آرتور جرج» از 1936 تا 1952 م. پادشاه بریتانیا بود. همچنین آخرین پادشاه بریتانیا بود که عنوان امپراتور هند را داشت چرا که دیگر هند از انگلستان استقلال یافت.

او دومین پسر جرج پنجم و ماری تک بود که در 14 دسامبر 1895 م. در کاخ یورک کاتج در سندرینگهام به دنیا آمد. در سال 1913 تا 1917 م. در نیروی دریایی خدمت کرد. در سال 1919 م. وارد نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا شد و در همان سال به کالج ترینیتی در کمبریج رفت و تا 1920 م. در آنجا بود.
او از تاریخ 1920 تا 1936 م. عنوان پرنس آلبرت، دوک یورک را داشت. تا این که بعد از کناره گیری برادرش ادوارد هشتم از سلطنت^[1] ، جانشین او شد و برای حفظ پیوستگی با حکومت پدرش (جرج پنجم) نام «جرج ششم» را برای خود برگزید. او در ۲۶ آوریل ۱۹۲۳ با بانو الیزابت آنجلا مارگریت بوئز-لیون، کوچکترین دختر ارل چهاردهم استراتمور و کینگهورن ازدواج کرد که ثمره این ازدواج دو فرزند دختر به نام های شاهدخت الیزابت (ملکه الیزابت دوم) و شاهدخت مارگارت شد.

از حوادث مهم دوران پادشاهی جرج ششم وقوع «جنگ جهانی دوم» بود. تا پیش از شروع جنگ جهانی دوم او بر همبستگی بین فرانسه و انگلستان تأکید نمود و دوستی نزدیکی با فرانکلین روزولت، رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا پیدا کرد. در طول جنگ نیز با ماندن در لندن بمباران شده و زندگی در کاخ باکینگهام که بر اثر اصابت بمب آسیب دیده بود ، الگویی برای مردم در تحمل مشکلات ناشی از جنگ شده بود.
اما سلطنت او 15 سال بیشتر طول نکشید. او همواره فردی نگران بود و بسیار سیگار می کشید. در سال 1951 م. مشخص شد که به سرطان ریه مبتلاست. جرج ششم سرانجام در ششم فوریه 1952 م. در حالی که 56 سال داشت درگذشت و در ویندسور به خاک سپرده شد.

جرج ششم

پانویس

1.ادوارد هشتم برادر بزرگتر جرج ششم بود که بعد از مرگ پدر به سلطنت رسید اما به خاطر ازدواج با والیس سیمپسون، زنی آمریکایی که دو بار طلاق گرفته بود با توصیه نخست وزیر وقت از سلطنت کناره گیری کرد.