جرج پنجم

جرج پنجم ، پادشاه بریتانیا و ایرلند و قلمروهای بریتانیا و امپراتور هند، از سال 1910 م. تا 1936 م. بوده است. نام کامل او «جرج فردریک ارنست آلبرت» ، فرزند «ادوارد هفتم» و الکساندرای دانمارک و نوه ملکه ویکتوریا بود و در 3 ژوئن 1865 م. در خانه مارلبورو لندن به دنیا آمد.
از دوازده سالگی در نیروی دریایی سلطنتی خدمت میکرد. بعد از مرگ برادر بزرگش به عنوان ولیعهد بریتانیا منصوب شد، در 6 ژوئیه 1893 م. با نامزد برادر فوت شده اش (شاهدخت ماری ویکتوریا تک) ازدواج کرد و در سال 1910 م. پس از مرگ پدرش به پادشاهی رسید و به شاه جرج پنجم و همسرش به ملکه ماری ملقب شد.
او پادشاهی شایسته و محبوب بود. در طول جنگ جهانی جرج و همسرش به طور مرتب از جبهه جنگ بازدید می کردند. به همین سبب او به سمبل مقاومت انگلیس تبدیل شد. در زمان پادشاهی جرج پنجم ، انگلستان ثروتمندترین و قدرتمندترین ملت جهان بود و امپراتوری به بزرگترین حد خود گسترش یافت.

او رابطه چندان مساعدی با پسر ارشد و وارث سلطنتش (ادوارد هشتم) نداشت چرا که ادوارد وظایف سلطنتی خود را جدی نمی گرفت و وقت خود را در مهمانی و تفریح صرف می کرد. جرج درباره پسرش ادوارد چنین گفته بود: «پس از مردن من ، پسرم در مدت 12 ماه خود را به تباهی می کشاند.» ، در واقع او درست حدس زده بود  ادوارد درست کمتر از یک سال پس از به دست گرفتن تاج و تخت ، برای ازدواج با زنی که از نگاه دولت انگلستان برای ملکه شدن نامناسب تلقی می شد، از سلطنت دست کشید و خسارت بزرگی به خانواده وارد کرد.

«جنگ جهانی اول» در دوران پادشاهی او بوقوع پیوست. در طول این جنگ ، به دلیل فشار روانی زیاد او بسیار سیگار کشید که باعث شد مشکل تنفسی پیدا کند. او که در سال های پایانی عمرش به شدت بیمار بود بسیاری از مسئولیت های خود را به پسرش ادوارد هشتم واگذار کرد و برای استراحت، مدتی کوتاه را در ملکی در کنار دریا گذراند و سرانجام در 20 ژانویه 1936 م. در سن 70 سالگی در کاخ ساندرینگهام درگذشت.

جرج پنجم