ویکتوریا

ویکتوریا در 24 می سال 1819 میلادی در کاخ کنزینگتون لندن در خانواده ای سلطنتی به دنیا آمد. وی تنها فرزند ادوارد دوک کنت استراسرن، (فرزند چهارم پادشاه بریتانیا، جورج سوم) و پرنسس ماریا لوییزا دوساکس - کوبورگ بود.

ملکه ویکتوریا

ویکتوریا پس از آنکه پدر و هر سه عموی او بدون هیچ وارثی از دنیا رفتند ، در سن 18 سالگی به تخت پادشاهی نشست. وی در 28 ژوئن سال 1838 میلادی در کلیسای وست مینستر به طور رسمی تاجگذاری کرد و به عنوان ملکه پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند انتخاب شد.
ملکه ویکتوریا در تاریخ 10 فوریه سال 1840 میلادی با پسردایی خود آلبرت ساکس کوبورگ و گوتا ازدواج کرد. ثمره این ازدواج نه فرزند بود که هر کدام آن ها با خانواده های نجیب زاده و سلطنتی در سرتاسر اروپا ازدواج کردند و بدین ترتیب ملکه ویکتوریا به مادربزرگ اروپا ملقب شد.

ملکه ویکتوریا به همراه همسر و فرزندان

دوران حکومت او که 63 سال و هفت ماه به طول انجامید. این دوره به اندازه ای طولانی و توام با تحولات بود که به عصر ویکتوریا شهرت یافته است. در این دوران بریتانیا تغییرات صنعتی، فرهنگی، سیاسی، علمی و نظامی بسیاری به خود دید و امپراطوری بریتانیا تبدیل به بزرگترین قدرت استعماری جهان شد و دامنه متصرفات خود را در آفریقا و آسیا گسترش داد. در این دوره ، امپراتوری بریتانیا به سوی شرق پیش رفت و با تسخیر هندوستان توسط کمپانی هند شرقی، به اوج عظمت خود نزدیک شد. ملکه ویکتوریا در تاریخ 1 ژانویه ، لقب امپراطریس هندوستان را از آن خود کرد.

ملکه ویکتوریا برای ارتباط با شخصیت های بلند مرتبه هند ، مشاوری هندی به نام عبدل کریم را به استخدام خود در آورد. وی مشاور محبوب ملکه بود و به او اختیارات و امتیازاتی داده شده بود که برای هیچ خدمتکار دیگری قابل تصور نبود. علاقه ملکه به او اطرافیان و نزدیکان ملکه را آزار می داد زیرا برایشان قابل درک نبود که یک تیره پوست هندی جایگاهی همطراز یا حتی بالاتر از آن ها نزد ملکه داشته باشد یا این که سر یک میز با آن ها غذا بخورد. از این رو بعد از مرگ ویکتوریا ، فرزندانش به سرعت مشاور محبوب مادرشان را اخراج کردند.

ملکه ویکتوریا در 22 ژانویه سال 1901 میلادی در سن 82 سالگی در فراگمور، ویندسور به مرگ طبیعی درگذشت. با مرگ او، دوران ضعف امپراتوری عظیم بریتانیا نیز آغاز شد.

ملکه ویکتوریا و مشاور هندی عبدل کریم