ویلیام چهارم

ویلیام چهارم در 21 آگوست 1765 م. در کاخ باکینگهام در لندن زاده شد. وی پادشاه بریتانیای کبیر و ایرلند و شاه هانوور از 26 ژوئن 1830 م. تا هنگام مرگش در 20 ژوئن 1837 م. بود. او سومین پسر جرج سوم بود و پیش از رسیدنش به پادشاهی عنوان دوک کلارنس را داشت. هنگامی که پادشاه جرج چهارم در گذشت ، ویلیام که برادر کوچکتر او بود، با عنوان ویلیام چهارم جانشین وی گردید. او در سن 64 سالگی، پیرترین فردی بود در بین پادشاهان انگلیس به سلطنت رسید.

وی در سن 13 سالگی وارد نیروی دریایی سلطنتی شد و هنگام خدمت در هند غربی، دوستی نزدیکی با دریاسالار هوراشیو نلسون پیدا کرد. وی در سال 1785 م. ستوان و سال بعد کاپیتان شد و در سال 1811 به مقام افتخاری دریا سالار ناوگان منصوب گردید و در سال 1827 م. به مقام لرد دریا سالار والا رسید.

در سال 1789 م. با کمدین ایرلندی دوروتی جردن روابط نامشروعی را برقرار کرد و از او صاحب 10 فرزند نامشروع شد. در 11 ژوئیه 1818 م. با شاهدخت آدلاید ساکس مینینگن ازدواج کرد و از او صاحب 2 دختر شد که هر دو در کودکی از دنیا رفتند.

پادشاه بسیار محبوبی بود و اصرار بر تاجگذاری ساده داشت که در تضاد با افراط و سلطنت برادرش بود. او معتقد بود که انگلیس نباید در امور داخلی ملل دیگر دخالت کند. در زمان سلطنت وی پارلمان بریتانیا اصلاحات اساسی را تصویب کرد. از جمله قانون جلوگیری از کار کودک و قانون لغو بردگی و برده داری.

او سرانجام در 20 ژوئن 1837 م. بر اثر نارسایی قلبی و برونشیت درگذشت و در قلعه ویندزور به خاک سپرده شد. برادرش فرمانروایی هانوور را بر عهده گرفت و سلطنت به برادر زاده اش شاهدخت ویکتوریا رسید.

از عناوین وی می توان به شاهزاده ویلیام هنری ، دوک کلارنس و سنت اندروزو اعلی حضرت پادشاه انگلستان و هانوفر اشاره کرد.

ویلیام چهارم از پادشاهان بریتانیا