ویکتور امانوئل سوم

ویکتور امانوئل سوم پادشاه ایتالیا در سال های 1900 تا 1946 م. بود. وی همچنین در سال های 1936 تا 1941 م. امپراتور اتیوپی و در سال های 1936 تا 1941 م. پادشاه آلبانی نیز بود.
نام کامل وی «ویکتور امانوئل فردیناندو ماریا جنراو» بوده است.

وی فرزند پادشاه امبرتوی یکم و مارگارتا بوده و در تاریخ 11 نوامبر 1869 م. در ناپل به دنیا آمد. ویکتور امانوئل در تاریخ 29 ژوئیه 1900 ، در سن 30 سالگی ، پس از ترور پدرش بر تخت سلطنت نشست. وی فردی دموکرات و پایبند به قانون اساسی بود.

ویکتور امانوئل سوم پادشاه ایتالیا

وقتی جنگ اول جهانی آغاز شد ایتالیا تا یک سال از ورود به این جنگ خود داری کرد اما در سال 1915 م. در حمایت از متفقین وارد جنگ و با اتریش درگیر نبرد شد. با پایان جنگ ، ایتالیا نیز در صف کشور های پیروز در آمد که این امر باعث گردید این کشور به وزنه سیاسی مهمی در اروپا تبدیل شود. در سال 1922 م. موسولینی از حزب فاشیست برای نخست وزیری انتخاب شد و با جنگ های بی رحمانه در لیبی و اریتره و اتیوپی و استفاده از تسلیحات کشتار جمعی توانست این کشورها را تحت استعمار ایتالیا در آورد.
بسیاری تصمیمات غلط موسولینی در جنگ جهانی دوم را از دلایل مهم به تنگنا افتادن هیتلر و در نهایت شکست جبهه متحدین می دانستند. با اعلان جنگ انگلستان به ایتالیا موسولینی از آلمان درخواست کمک کرد. هیتلر نیز یکی از بهترین افسران خود برای کمک فرستاد. اما روند شکست های موسولینی از جولای 1943 م. به نقطه بحرانی رسید. در این تاریخ نیروهای متفقین ابتدا به جزیره سیسیل و سپس به خاک اصلی ایتالیا وارد شدند؛ پادشاه امانوئل سوم در 25 جولای موسولینی را از نخست وزیری عزل کرد و ارتش ایتالیا زمام امور را بدست گرفت. در همین تاریخ سربازان آلمانی مستقر در ایتالیا کنترل نیمه شمالی شبه جزیره را به دست گرفته و همچنان به مقاومت ادامه دادند. موسولینی به دستور آدولف هیتلر ، فرار کرده و به آلمان منتقل می شود.
در تاریخ هشتم سپتامبر سال 1943 م. پادشاه ویکتور امانوئل بدون آگاهی نیروهای مسلح ، متارکه جنگ با متفقین را اعلام کرد. این امر باعث شد که نیروهای ایتالیایی بدون دستور مشخصی رها شوند و آلمان ها که مدت ها انتظار چنین حرکتی را داشتند به سرعت قوای ایتالیایی را خلع سلاح و توقیف کردند و کنترل نواحی بالکان جزایر یونان در دریای مدیترانه فرانسه و حتی خود ایتالیا را بدست گرفتند. این امر سبب شد تا ویکتور امانوئل و دولتش راهی شهر بیریندیسی شوند. این جابجایی برای محفاظت پادشاه لازم بود چرا که هیتلر برای بازداشت او کمی پس از سرنگونی موسولینی برنامه ریزی کرده بود. در مدت کوتاهی موسولینی دولت فاشیست جدیدی را در شمال ایتالیا بر پا کرد به نام جمهوری سوسیالیستی ایتالیا که البته به طور کامل در اختیار هیتلر بود.

عکسی از هیتلر و موسیلینی در کنار هم

شاه امانوئل سوم که بخاطر حمایت های گذشته اش از نظام فاشیستی، مقبولیتش از دید متفقین به زیر سوال رفته بود تصمیم گرفت با حفظ عناوین سلطنتی بیشتر قدرتش را به ولیعهد شاهزاده اومبرتو دوم واگذار کند. بعد از آزادی رم در 4 ژوئن او باقی قدرتش را هم به پسرش انتقال داد. اما اینکار نتیجه ای در پی نداشت و کمتر از یکماه، مردم در رفراندم به تغییر نظام سلطنتی به جمهوری رأی دادند. در نتیجه شاه ویکتور امانوئل به مصر رفت و سرانجام در سال 1947 م. در اسکندریه درگذشت.

به اصرار یکی از بازماندگان پادشاه که خود را «پرنس ناپل» عنوان می کند، بقایای پیکر امانوئل بعد از 70 سال به ایتالیا باز گشت.

شاه ویکتور امانوئل به دلیل همکاری با موسولینی، رهبر فاشیسم و همچنین امضا کردن قوانین مربوط به تبعیض نژادی در میان بسیاری از ایتالیایی ها شخصیت چندان محبوبی نیست.این سابقه تاریخی باعث شده است که انتقال پیکر پادشاه به ایتالیا، بحث های تندی را به دنبال داشته باشد. به گفته پیرو کراوِری تاریخ دان ایتالیایی «ویکتور امانوئل سوم به قانون اساسی خیانت کرد. او علاوه بر همکاری با فاشیست ها، قوانینی را امضا کرد که خلاف آزادی های اساسی است. او همچنین در ورود ایتالیا به جنگ، مسئول است».