ایتالیا

ایتالیا کشوری است واقع در جنوب اروپا که از شمال با کشورهای سوئیس و اتریش، از شمال شرقی با اسلونی ، از شمال غربی با کشور فرانسه هم مرز و از شرق به دریای آدریاتیک و از غرب و جنوب به دریای مدیترانه محدود است. دو جزیره سیسیل و ساردنی و چند جزیره کوچک دیگر مانند البا و پانتلریا نیز بخشی از خاک ایتالیا محسوب می شوند.

سه نکته در مورد این کشور جالب توجه است :

1. نقشه آن شبیه چکمه است؛
2. کشورهای کوچک واتیکان و سان مارینو در درون خاک این کشور واقع شده اند؛
3. یک تکه از خاک ایتالیا بیرون از خاک اصلی این کشور و در سوئیس قرار دارد که کامپیونه دیتالیا نامیده می شود.

ایتالیا با پایتخت رم کشوری توسعه یافته است و جزو هشت کشور صنعتی به شمار می آید.

واحد پول رسمی

واحد پول این کشور یورو است که از اول ژانویه 1999 میلادی، به عنوان پول واحد برگزیده شد.

زبان رسمی

از سال 1861 م. تا کنون زبان رسمی این کشور ، زبان ایتالیایی است اما زبان نیمه رسمی و گاه محلی نیز وجود دارد که بسیاری از آن ها در معرض نابودی هستند. شروع این مرگ تدریجی به حکومت فاشیسم باز می گردد.

نظری اجمالی به تاریخ ایتالیا

ایتالیا از تاریخ پرفراز و نشیب ، با فرهنگی پربار برخوردار است و بدون شک می توان آن را مهد تاریخ و تمدن اروپا نامید.
شاید تأسیس جمهوری روم در قرن ششم پیش از میلاد را بتوان نقطه آغازین تاریخ و تمدن ایتالیا دانست. اما شکوه ایتالیا با تأسیس امپراطوری روم در قرن اول پیش از میلاد که یکی از بزرگترین قدرت های جهان بوده آغاز گردید. بعدها با گسترش سیطره کلیسای کاتولیک بر اروپای قرن وسطی و مرکزیت کلیسا در شهر رم و کلیسای سنت پیتر، ایتالیا همچنان از اهمیت بالایی برخوردار بود. معماران و هنرمندان توانمندی در سرتاسر اروپا به این شهر فراخوانده می شدند تا کلیساها و بناهای یادبود باشکوهی را بسازند.

دوران طلایی رنسانس در فلورانس ایتالیا شکل گرفت که از قرن های 14 تا 17 میلادی، باعث تغییرات گسترده ای در سرتاسر دنیا شد. لئوناردو داوینچی، میکل آنژ، گالیله، ماکیاولی و اندیشمندان و هنرمندان بزرگ ایتالیا در این دوران به شمار می روند.

در طول تاریخ ، ایتالیا نبرد های بسیاری به خود دیده است. طی جنگ های انقلاب فرانسه، این کشور به تصرف ناپلئون درآمد. پس از سال ها تلاش و مبارزه سرانجام به کوشش ویکتور امانوئل و کاوور و گاریبالدی، ایتالیا به وحدت رسید و ویکتور امانوئل در سال 1861 م. پادشاه ایتالیا شد، اما هنوز روم و ونسی و بخشی از ایالات پاپی از تصرف او خارج بود. در جنگ سال 1866 م. اتریش و پروس، ایتالیا به طرفداری پروس وارد جنگ شد و ونسی را به دست آورد و روم را نیز در سال 1870 م. تصرف نمود. در جنگ جهانی اول نیز با متفقین به همکاری پرداخت.

نارضایتی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی بعد از جنگ باعث شکل گیری احزاب مختلفی در ایتالیا شد از جمله حزب ملت (1919 م.) که بعدها به حزب دموکرات مسیحی تغییر شکل داد، حزب سوسیالیست، حزب کمونیست (1921 م.) و طبقات مبارز که توسط موسولینی شکل گرفت (1919 م.) و سپس در سال 1921 م. به حزب فاشیست ملی تغییر یافت و عامل به قدرت رسیدن موسولینی شد. موسیلینی در سال 1922 م. به نخست وزیری رسید. در سال 1939 م. ب طور رسمی با آلمان متحد شد و در سال 1940 م.وارد جنگ جهانی دوم گردید. در سال 1943 م. متصرفات آفریقایی و همچنین سیسیل را از دست داد و به دستور شاه ایتالیا موسولینی برکنار شد و ژنرال بادوگلیو مامور تشکیل کابینه گردید. وی ایتالیا را به متفقین تسلیم کرد و از جنگ دست کشید. با سقوط آلمان نازی و پایان جنگ جهانی دوم، برای نحوه حکومت ایتالیا در تاریخ دوم ژوئیه سال 1946 م. همه پرسی انجام شد که منجر به تشکیل جمهوری گردید و این تاریخ تبدیل به جشن ملی شد. همچنین قانون اساسی جدید از تاریخ اول ژانویه 1948 م. رسمیت یافته و به مرحله اجرا در آمد.

پرچم

پرچم این کشور که در زبان ایتالیایی به عنوان «پرچم ملی سه رنگ» شناخته می شود، از سه رنگ سبز، سفید و سرخ به صورت عمودی تشکیل شده است. شکل کنونی این پرچم در 19 ژوئن سال 1946 م. و به طور رسمی در تاریخ 1 ژانویه سال 1948 م. به تصویب رسیده است.
برخی رنگ سبز نماد دشت و تپه، رنگ سفید نماد قله های برفی رشته کوه های آلپ و رنگ سرخ نماد خون های ریخته شده ایتالیایی ها در پی جنگ های استقلال طلبانه شان می دانند. البته تفسیری مذهبی نیز در این مورد بیان شده که رنگ سبز را نماد امید، رنگ سفید را نماد ایمان و رنگ سرخ را نشانگر نیکوکاری می داند و به «سه ارزش الهی» معروف است.

پرچم کشور ایتالیا